Bir Güümm Sesine Karıştı Eyvah Değişim
Artık Hayat Saliselerle Akıyor Saliselerle Yaşanıyordu
Patlak Bir Lastik Üzerinde 110 Km Hızla Savruluyordum
Her Savruluşda Binbir Telaş Binbir Korku
Meğer An Denilen Zaman Ne Kadarda Uzunmuş
Meğer Korkunun Ecele Faydası Yokmuş
Hangi Dakikanın Hangi Saniyesinde
Kapattım Umut Defterimi
Hayallerimi
Gözlerimi ...
Hatırlamıyorum....
***
Gözlerimi Açtığımda Bir Hastane Odasında
Bir Çift Mavi Tül Perdeli Pencere Bakıyordu Gözlerimin İçine
Susuzlukdan Kurumuş Dudaklarımda Bir Hece Bir kelime Döküldü
ÖLDÜM MÜ ?
Hayır İyisin Emin Ellerdesin Biraz Dinlenmelisin
Tanrım.....
İçim Titredi Bu Konuşanda kimdi ?
Kalkmalıydım Hafifçe Doğruldum
Kendimi Koşabilecek Kadar Güçlü Hissediyordum...
Fakat Yığıldım Dizlerimin Üzerine
Kollarımdaki Bandajlardan Kan Damlıyordu.
Meraklı Gözler Sen Ne Yapıyorsun Dercesine bana Bakıyordu...
Canım Acıyordu Ve Kıpırdayamıyordum...
Başımı Kaldırdığımda !
Mavi Tül Perdeli Pencereye Takıldı Gözlerim
Tutup Kollarımdan Ayağa Kaldırdı.
Gülüyordum gülüyordu !
Dinmişdi Acılarım Evet Bir Sızı Vardı içimde Ama Bedenimde Değil ( Kalbimde )
***
Üzeri Elleri Kan Olmuşdu Baş Ucumda durdu
Bandajları Sökerken Bir Acı Belirdi Yüzünde Gözlerinde
Ben Gülüyordum ...
Sanki O Benim yerime Acımı Çekiyordu
Dikişlerim Açılmışdı Onunsa Yüzünde Bir Eyvah İfadesi Vardı...
Sanki Acıyan Onun Canıydı
Aldırmıyordum Aslında Acıma
Aklımın Bütün Odaları Onunla Doluydu
Kimdi Adı Neydi Nerede YaşıyorduHayatında Biri Varmıydı ?
Sanki aklımın Bütün Odaları Kilitlenmişdi
Bir türlü Birşey Soramıyordum
***
Doğan Güneşi İzler Gibiydim
Gittikçe içten içe ısınıyordum

Tamam bitti Çok daha Dikkatli Olmalısın (dedi)

Peki denerim (dedim)

Gözlerime bakan gözleri bir yıldız gibi parlıyordu
Uzun sarı saçlı Mavi Gözlü Yuvarlak yüzlü
( Adeta Kanatsız Bir Melek di )

O Odadan Ayrılırken adımlarını sayıyordum
Çıkışa bir adım kala seslendim ona

Adın Ne ?

Sanki Sorduğum çok zor bir soruydu
Karşımda Öylece Duruyor bana bakıyordu
Öylesine sessizleştiki oda
Kalp atışlarımı kalp atışlarını duyuyordum

Gülümsedi
Melek Adım Melek (dedi)
Ve Ekledi 2 Yıldır bu hastanede görev yapıyorum ( Hemşireyim )

Yapma ya Hiç belli olmuyor (dedim)

Yüzümüzdeki tebessüm Kahkahaya dönüşdü
Gülerken gözlerinin içide gülerdi

Oda tam birşey soracakdıki Doktorun biri seslendi

Hemşire Hanım

Herşey o an yarım kalmışdı
Sorular kahkahalar bakışlar herşey yarım kaldı

Gitme Kal'Diyemezdim ya
Herkez iyileşmek için Dualar ederken Tanrı'ya
Ben bu Halde Kalayım diye dua ediyordum

Saat gece yarısı olmuştu...
Zaman hızla ilerliyordu
Eskisinden biraz daha güçlüydüm
Doğruldum Kolidora doğru yürüdüm
Canım yanıyordu bandajlarım açılmışdı
Kolidora duvarlara kan damlıyordu Ama ben aldırmıyordum

Onu Görmeliydim ...

Küçük adımlarla Nöbetçi hemşire odasına yürüdüm...
Zar Zor kapıya kadar gelmeyi başarmışdım
Beni Fark etmedi...
Elindeki Kitaba Öylebir dalmışdıki odaya girdiğimi görmedi

Sırtımı duvara yasladım...
Bir Elimle Kapıya diğer Elimle Duvara tutunuyordum

Tanrım ...
Onu izlemek Ne Kadarda Güzeldi...

Kapının gıcırtısına başını kaldırdı
Ben Oldukça Bitkin bir haldeydim
Onun o bakışları arasında
Dizlerimin bağı çözülmüşdü ağır ağır düşerken tutmuşdu beni

Yığılmış kalmışdım kollarında
Kısa bir zorlukdan sonra toparlandım

Hemşire oluşunamı
yoksa şevkatinemi tşk edeyim diye düşünürken

İyi Değilsin
Kalkmamalıydın buraya kadar nasıl geldin (dedi)

Derin bir iç çekerek

hiiiiiiiiiiiii
Bandajların dikişlerin açılmış
Otur Kıpırdama Sakın

Kendi Acımdanmı
yoksa söylediklerine cevap bulamadığımdamıdır Nedir bilinmez
birşey diyememiş sessiz kalmış susmuşdum

***

Getirdiği tekerlekli sandaliye ile yatağıma yatırdı
Bandajları değiştirirken !

İki damla gözyaşının yanaklarından süzüldüğünü Fark ettim

Ağlıyormusun ?
( Ses Yok )

Hey Sana Diyorum her hastana böyle Ağlarmısın ?

Başını kaldırdı...

Niye yerinden Kalktın Niye Seslenmedin ?
Odaya Kadar Nasıl Geldin ? (dedi)

Derin bir nefes aldım ...

Seni görmek istiyordum Sana ihtiyacım vardı
Burada Soğuk Duvarlar arasında Çok Yanlızdım
DİYEMEDİM...

Tutmuş Olduğum nefesi ağır ağır bırakırken

Kaç yaşındasın ? (dedi)
Güldüm...
Sen yaşlarındayım
Yüzüme Baktı Gözlerimin içine Ve Gülümsedi )

Küçük Çocuklar gibiydik

Burada kalabilirmisin (dedim)
Hayır
Kolidorda Oturabilirmiyim
Hayır

Ne Okuyordun ?
Bir aşkın Günlüğü (dedi)
Yazarı kim (dedim)
Aşığın biri (dedi)

Yeniden yüzümüzdeki tebessüm kahkahaya dönüşmüştü
)
Gülerken Gözlerinin içi Gülüyordu
Bakmaya doyamıyordum ...

Parmaklarını Oynatabiliyormusun (dedi)

Aaa Evet...

Bir kaçını sanırım tendonlar kopmuş
Ama Yinede birini alkışlaya bilirim yada
En azından birine sarılabilirim (dedim)

Hayır olmaz Şimdilik Parmağını bile Kıpırdatmaman gerek
Şimdi dinlen bakalım
Ve uslu bir çocuk ol yerinden kalkma (dedi)

O Sessizce odadan ayrılırken
Gözlerim yorgunlukdan kapanıyor
Ve.. Canım'ın acısından kıpırdayamıyordum

Hastane'nin o soğuk duvarları arasında
Sessizce Canım'ın acısından sızlanırken bile
Kendi Kendime mırıldanıyordum

(Herkez için oldukça kötü bir durumdayım Ama buna Rağmen Çok mutluyum Tanrım Sana Şükürler Olsun )

Gecenin belli aralıklarında hatta her saat başı yanıma gelir
Fısıldayarak ....
Delisin sen değip aynı sessizlikde üzerimi örtüp giderdi

Gündüzleri her fırsatta uyuyordum
Geceleri gizlice bandajlarımı açıyor her dakikamı onunla geçirmeye çalışıyordum

Onun gelmesi canımın yanmasına değerdi ve aldırmazdım acıma

2 Hafta geçmişdi ...
Artık yürüyebiliyordum
arasıra kolidorda Oturuyor Bazense Kantine İnip çay içiyorduk

Herşey çok hızlı ve çok iyi gidiyordu
Artık birbirimizi çok iyi tanıyorduk
Ve...
Birbirimize sırılsıklam Aşık dık

O Hastanenin Sekiz Blok Arkasında Oturuyordu
Adı gibi Adeta Bir melek di
Annesiyle kalıyor böylece annesinede zaman ayırabiliyordu

Pazarları Annesini Arabasıyla gezdiriyor
Akşam üzeride Bir Park da 5 çayı içiyorlar
Ve..
Annesine benden bahsediyordu

Hastaneye döndüğünde gün içinde olanları anlatır ve gelecek için ufakda olsa hayal kurardık

Bu Hafta taburcu Olacakdım ...

Pazar günü Annesiyle tanışacak bu sefer üçümüz beraber
Bir parkda beş çayı içecekdik...
Gecede Kendi aramızda yüzük takacakdık...
Herşey hazırdı herşey çok iyi gidiyordu

Ben her geçen saat hızla iyileşiyor pazarı iple çekiyordum

ikimizinde içi içine sığmıyordu...

Cumartesi gecesi hastanenin bahçesinde oturmuş
Bir yandan çaylarımızı yudumluyor
Bir yandanda bu günler için tanrıya şükrediyorduk

İkimizin içinde tarifi olmayan bir mutlulukdu bu
Adını koyamıyorduk sevinçlerimizin

Yıldızları seyrediyor ara sıra saymaya çalışıyorduk
Gökyüzünde ay ayınondördü gibiydi
Yıldızlar Nasılda Güzel parlıyordu

Avuçlarımın içinde Elleri Sanki Ellerimin içinde atıyordu (Kalbi Yüreği )

Arasıra gözgöze geliyor Gülümsüyorduk
Ve Hergece başımı yastığa koyduğumda
Şükrediyorum tanrıya

( Acılarımın içinde buldum mutluluğu ve hiç pişman değildim yaralarımdan çektiğim acılardan )
Ben böyle mırıldanırken o girdi odaya

Heyy Kiminle konuşuyorsun bakim sen

Tanrıya Şüktrediyorum

Yıllar önce bir melek dilemişdim ondan şimdi dileğimi kabul ettiği için şükrediyorum ona

Hııııı Öylemi (dedi) Gülümseyerek

Al bakalım ilaçlarını
Gece ayazı çıktı üzerinide açmak yok
Uslu bir çocuk ol ve tatlı tatlı uyu bakim (dedi)

Pekii Pekiii kızma uslu bir çocuk olacam (dedim)
Canım ya sen bi tanesin (dedi)
Tam kapıdan çıkarken

Yarın sabah erken kalk oldumu
Ben saat 6 da nöbeti devredecem 8 de burda olurum
Ben geldiğimde hazır ol oldumu (dedi)

Öğlen gelecekdin hani ? (dedim)
Kahvaltıyı beraber yaparız diye düşündüm (dedi)
Oooo iyi fikir ya bak şimdiden açıkdım bile (dedim)

Uyu bakim şimdi dinlenme zamanı kahvaltı sabaha (dedi)

O sessizce odadan ayrılırken
Hastanenin kolidorlarının ve duvarlareının
Eskisi kadar soğuk olmadığını fark ettim...

Ve.. Artık Yarın daha bir güzel yarınların umudunu ekiyordu içime

Birbir sevinçle heyecanla uykuya dalmışdım

Uyandığımda saat 07:20 di ...
Ve..
Hastanenin kolidorlarında hiç karşılaşmadığım hiç görmediğim bir karışıklık bir telaş vardı...

Biri A+RH Pozitif kan yok ne yapacaz diyordu

Diğeri Kalbi durdu Nabız yok

Şok Cihazını hazırlayın Acele Edin Diyordu

Herkezde bir telaş her yüzde bir hüzün vardı
Küçük küçük adımlarla Acilin kapısına ilerliyor meraklı gözlerle etrafa bakıyordum

Ne oldu diye soruyordum

Kimse birşey bilmiyordu ve bilenlerse birşey söylemiyordu
İçeriyede Sokmuyorlardı
Doktorun gür sesi çınladı kolidrda
Hastayı kaybetmek üzereyiz
Ameliyathane yi hazırlayın derhal çabuk acele edin

Herkez hazırlıklar yapıyordu
Tanıdık bir yüz arıyordum
Ne olduğu merak ediyor gitgide endişeleniyordum
Bir doktorun kolunu tuttum

Ne Oldu Doktor bey ?

Trafik kazası (dedi)

Kim Tanıdık birimi Herkez yakın akranasını kaybetmek üzereymiş gibi davranıyor
Yaralı kim ? (dedim)

O esnada yere düşen bir eldivene takıldı gözlerimiz

Yanımıza yaklaşan hemşire

( Melek hanımı Kaybettik doktor bey Başımız sağ olsun ) (dedi)

Ne ? ...
Ne anlamadım kimi ? (dedim)
Dizlerimin bağı çözülmüşdü Olduğum yere yığılmak üzereydim
Zar zor toparlanıp sedyenin yanına koştum

Hayır ya O Olamaz
Oydu Canımın canı cansız yatıyordu karşımda

Ben neden niye diye haykırırken tanrıya

Bir polis olayı anlatıyordu...

Sabah saat 07:00 de 4 blok arkadaki ana yolda bir kamyonla çarpışmışlar
Hastane yakın olmasına rağmen
Aracı kamyondan ayırmak ve Melek hanımı çıkarmak 15 dakika sürmüş
Ciddi şekilde yaralandığı için zamanında yetiştiremedik sanırım diyordu

Doktor
Tüm müdahalelere rağmen bizde kurtaramadık yapamadık (diyordu)

Polis elindeki küçük kutuyu doktora uzatarak

Ön Torpitoda bu kutuyu bulduk
Yakınlarına Verirsiniz ...

Küçük kutu içinde 2 Alyans vardı
Adını ve Adımın yazdığı 2 alyans

Biri kolumdan tutup çekiyordu
İyimisin Oğlum Okan uyan !

Ne .. Ne oldu
Anne !!!!

Bağırıyordun Oğlum Ağlamışsında Ne oldu Kabus mu gördün (dedi)

Yüzüm gözlerim ıslakdı Avuçlarım ter içindeydi

Annem seslendi
Okan iyimisin Oğlum ?
iyiyim anne yok bişey

Oğlum içeriye girip yatsana bahçede uyunurmu

Güneşin arnında ter içinde kalmışsın
Elini yüzünü yıka o üzerinide değişdir hadi

Toparlayamıyordum bir türlü kendimi
Hayal ile gerçek arasında sıkışmış kalmışdım

Dışarıya çıkarken Annem Seslendi

Oğlum nereye Gidiyorsun
Dolaşacam anne biraz buralardayım (dedim)

Bir yere ayrılma Sofrayı kuracam birazdan

Tamam Anne

Sokağa çıktığımda kulaklarımında çınlamaya başladı çocukların gülüşleri

Benimse aklımdan çıkmıyordu bu gündüz düşleri

Şimdi Neye Şükretmeli insan

Yazar : Okan Sütay