Çeşitli kaynaklara göre çiçeklerin dili, ilk kez 17. yüzyılda İstanbul’da oluşturulmaya başlanmış. 1716 yılında eşiyle birlikte İstanbul’da yaşayan İngiliz Lady Mary Wortley Montagu tarafından bir araya getirilen bu çiçeklerin anlamları İngiltere’ye götürülmüş.

Akasya (Pembe veya kırmızı): Seni beğeniyorum

Akasya (Beyaz): Bizimki temiz bir sevgi, belki biraz arkadaşça

Akasya (Sarı): Platonik aşk

Ananas: Sen kusursuz birisin

Ardıç: Seni koruyacağım

Ayçiçeği: Sana tapıyorum

Açelya (Hint): Gerçek şu ki, her şey bitti

Badem: Aşkımızın sürmesini ümit ediyorum

Çan: Aşkımıza sadakatle bağlıyım

Çingülü: Zarif ve çok güzelsin

Çuha: Çok güzelsin

Elma: İtiraf etmem gerekirse, seni görünce şeytana uyasım geliyor, ya senin

Erik: Sözüme sadık kalacağım

Fındık: Barışmak istiyorum

Fulya: Sevgilim geri dön

Gardenya: Gerçek aşkımsın

Gelin El Çiçeği: Mutlu olabiliriz

Glayör (Beyaz): Dostluk

Glayör (Kırmızı): İstek

Glayör (Pembe): Zarafet

Glayör (Sarı): Kıskançlık

Glayör (Mor): İnanç

Gül (Beyaz): Masumluk

Gül (Pembe): Arkadaşımsın

Gül (Kırmızı): Seni seviyorum

Gül goncası (Kırmızı): Genç ve güzelsin

Hanımeli: Sana olan bağlılığım sonsuza kadar sürecek

Hercai Menekşe: Beynimi işgal ediyorsun, ama ben bu durumdan şikâyetçi değilim

İspanyol Yasemini: Bence sen çok seksi, şehvetlisin

Kaktüs: Aşkımız için zorluklara katlanmalıyız

Kamelya: Kusursuz bir âşıksın

Karanfil (koyu kırmızı): Kalbimi kırdın

Karanfil (pembe): Seni unutmayacağım

Karanfil (Kırçıllı): Üzgünüm, ama bitmek zorunda

Karanfil (Sarı): Beni hayal kırıklığına uğrattın

Krizantem (Beyaz): Bana gerçeği söyle

Lale (Kırmızı): Aşkımı itiraf etmek istiyorum

Lale (Alacalı): Gözlerin çok güzel

Leylak (Mor): Sana ilk görüşte âşık oldum

Lilyum: Güven

Menekşe (Mavi): Sana sadık kalacağım

Menekşe (Mor): Düşüncelerimi zapt ettin

Melekotu: İlham kaynağımsın

Mimoza: Fazla alıngansın

Nane: Sana karşı içimde sıcak hisler besliyorum

Orkide: Aşkım, sen çok özelsin

Öksekotu: Sorunların üstesinden geleceğim

Papatya (Bahçe): Fikirlerini paylaşıyorum

Pelesenk: Aşkım daha fazla bekletme

Petunya: Umudunu yitirme

Portakal: Ben de seni seviyorum

Sardunya: İçin rahat olsun, her zaman yanındayım

Sarmaşık: Aşkıma sadığım

Sedir Yaprağı: Senin için yaşıyorum

Süsen Çiçeği: Sana bir haberim var

Şeftali: Seninim

Yasemin: Güzel ve çekicisin

Yenibahar: Acını paylaşıyorum

Zambak: Seni neşeli buluyorum

Zeytin: Barışalım

Her yıl 14 Şubat günü, birçok ülkede Sevgililer Günü olarak kutlanır. Sevgililer birbirlerine çiçek, kart ve mesaj gönderir, hediyeler alırlar. Sevgililer Günü hakkında değişik yorum ve tanımlamalar yapılıyor. İşte Sevgililer Gününün merak edilen tarihçesi…

Sevgililer Günü ile ilgili en yaygın görüş
Sevgiler Gününün başlangıç tarihi eski Roma İmparatorluğu zamanına uzanıyor. Eski Roma’da 14 Şubat günü bütün Roma halkı için önemli bir gündü. Çünkü bu günde Roma tanrı ve tanrıçalarının kraliçesi olan Juno’ya duyulan saygıdan ötürü tatil yapılırdı. Juno ayrıca Roma halkı tarafından kadınlık ve evlilik tanrıçası olarak da biliniyordu. Bu günü takip eden 15 Şubat gününde ise Lupercalia Bayramı başlıyordu.

Aziz Valentine Günü
İmparator 2. Claudius, Roma’yı kendi katı kuralları ile zalimce yöneten bir hükümdardı. Onun için en büyük problem ordusunda savaşacak asker bulamamaktı. Ona göre bu durumun tek sebebi Romalı erkeklerin aşklarını ve ailelerini bırakmak istememeleriydi. İşte bu yüzden Roma’daki tüm nişan ve evlilikleri kaldırdı. Aziz Valentine de Claudius’un hükümdarlığı zamanında Roma’da yaşayan bir papazdı. Kendisi gibi papaz olan Aziz Marius ile birlikte Claudius’un yasağına rağmen gizlice çiftleri evlendirmeye devam etti. Ancak imparator bu durumu bir süre sonra öğrendi. Aziz Valentine insanları evlendirmeye devam ettiği için tutuklandı ve yaptıklarının cezası olarak sopa ile dövülerek öldürüldü. Milattan sonra 270 yılının 14 Şubat’ı Hıristiyan şehitliğine gömüldü.

Aynı zamanlarda Roma’daki putperestler, şubat ayı içinde kutlanan Lupercalia Bayramı’nı kendi putperest tanrıları için kutluyorlardı. Bayram öncesi yapılan geleneksel çekilişi ise seremoniye bağlı kalarak kendileri için uygulamaya başladılar. Hıristiyan Kilisesi’nin ilk kurulduğu yıllarda hizmet veren papazlar bu törenlerin, özellikle de evlenmemiş gençlerin putperestler ile birlikte anılmasından rahatsız oldukları için bir çözüm buldular. Bu gençlerin isimlerinin azizlerle birlikte anılmasını istedikleri için Lupercalia Bayramı’nın başladığı günü Aziz Valentine Günü olarak kutlamaya başladılar.

Saint Valentine ve Sevgililer Günü
Milattan sonra ilk yüzyıllardan beri her yıl şubat ayının on dördünde kutlanan Sevgililer Gününün başlangıcı ile ilgili o günden günümüze kadar gelmiş çeşitli efsane ve hikâyeler var. Bazı kaynaklara göre bu özel günün kutlanma sebebi Hıristiyanlığı seçtiği ve bu inancından vazgeçmediği için öldürülen Romalı Aziz Valentine.

14 Şubat 270 yılında ölen Valentine’nin ölüm günü o günden sonra Sevgililer Günü olarak kutlanmaya başlanmış. Efsanenin başka bir yönü ise Aziz Valentine’nin İmparator Claudius hükümdarlığı ile aynı dönemde bir tapınakta papaz olarak hizmet vermesi ile ilgili. Claudius Valentine’i emirlerine uymadığı ve kendisine başkaldırdığı için tutuklatıp öldürdü. Bu olaydan 226 yıl sonra 496′da Papa Gelasius Aziz Valentine’i onurlandırmak için Şubat 14′ü Aziz Valentine Günü olarak belirlemiştir.

Sevgililer Gününün ilk kartı
Yıllar geçtikçe yavaş yavaş Şubat 14 sevgililerin, âşıkların birbirlerine aşk mesajları yolladığı bir gün haline geldi. Bununla paralel olarak Aziz Valentine de bütün sevenlerin koruyucu azizi haline gelip böyle anılmaya başlandı. Sevgililer Günü, 1800 yıllardan sonra Amerika’da Esther Howland’ın ilk Sevgililer Günü kartını yollamasından bu yana günümüzde daha çok sayıda insanın kutladığı toplumsal bir olay haline geldi. Bunun doğal sonucu olarak olayın ticari yönü çok gelişti. Neredeyse herkes her yıl 14 Şubat’ta sevgililerine veya eşlerine bu günün ruhu ile bütünleşen, karşı tarafa sevgilerini anlatan hediyeler veriyor.