Sen Bu Satırları Okurken
Sana süpriz yapmak geçti içimden.. Klavyenin başında ne yazacağımı düşünmeden, ama sadece güzel yüzünde tebessüm oluştursun diye bir sevgi paketi yapıyorum sana senin sevdanın sindiği satırlarla hem de..
Küçük oyunlar oynuyorum yokluğunda yanımda olduğunu varsayarak.. Seni düşünmem, seninle geçirdiğimiz zamanları düşünmem yetiyor gözlerimi özlemin yaşartsada.. Ne uzun zaman oldu aslında gittiğinden beri.. Ama inan eksiksiz yaşıyorum seni yokluğuna inat.. Bilirsin inatçıyımdır, vazgeçmem..
Yüreğim kadar beynimi de işgal ediyorsun bu aralar.. Bütün bedenim sen oldu.. Söylesene sevgilim yoksun da ne oldu sanki.. Engel oldun mu sevgime? Alabildin mi seni benden? Yok sevdiğim, vazgeçmek yok.. Sen geçsende bu yürekten vazgeçecek duruş yok..
Ruhuma eş dünyaya geldiysen eğer, çare yok benimle olacaksın birgün.. Vazgeçmek mi? Asla.. Seni bu yüreğe işledikten sonra vazgeçmek yok..
Sen bu satırları okurken kafanda bir çok soru işareti olacak biliyorum.. Belki de en çok bu şaşkın tarafını seviyorum.. Evet seviyorum.. İtirafsa evet.. Sen bu satırları okurken bileceksin bense bildiğinin iç huzuruyla evde çay yudumluyor olacağım aşk yüzünü düşünerek..
Sen bu satırları okurken seni ne kadar çok sevdiğimi bir kez daha hatırlayacaksın.. İnkar etsende farketmez.. Yüzsüz belki yüreğim ama, bir o kadar da sevdalı..


