İMGE
Bir bahar sabağında çıktı karşıma
Gözlerindeki o ışık varya o bile yetti beni sarmasına
Ardındaki sevdalar artık yoktu sevinçti ,aşktı çocuktu İMGE
Beklenilen,sevgiye aç doğmamış bir bebekti İMGE
Hasret ona olan uzaklıktan çok onu yakan güneşin kendisiydi
İmge benim gökkuşağım onun ise yeganesiydi
Şimdi daha iyi anlıyorum bu duyguların kendi yaşamımda canlanmasını
İmge artık doğmuştu ve adını annesi koymuştu
Umut,sevda ve aşk bi zincirse İmgede onu saran düğümleyendi.
Bende seviyorum artık doğruyu bende görüyorum
Aşk değil biliyorum ama inadına büyütüyorum İmge bebeği


