İletişim kurabilmek yaşamın en temel taşlarından biri. Artık biliyoruz ki iletişim bebeklik döneminde başlıyor ve yaşamın sonuna kadar devam ediyor. İletişim bebekken başladığı için çocuklara doğru iletişimi öğretmek biz anne  babalara düşüyor. Peki biz bunu ne ölçüde yapabiliyoruz?

Bunun yanıtı herkese göre değişiyor. Huyumuz, karakterimiz kısacası kişiliğimiz aslında bizim başkalarıyla olan iletişim şeklimizi de belirliyor. Ancak çocuğumuzla iletişim kurarken “ben böyleyim” deyip geçmemek gerek. O halde ne yapmalı?

Dinlemek çok önemli
İletişim Danışmanı ve Eğitmen Yasemin Sungur öncelikle iletişimin ne olduğunun bilinmesi gerektiğini belirterek iletişimi şöyle tarif ediyor: “İletişim, düşünce ve duygularımızı her yolla aktarabilmektir. Değer yaratan iletişim için öncelikle iletişim amacımızı bilmeliyiz, karşımızdakini anlamalıyız, gözlemlemeli ve dinlemeliyiz. İletişim tarzımızı seçmeli ve bunu büyüklere farklı, çocuklarımıza farklı değil, tek bir tarzda, tutarlı bir davranış ve dille sürdürmeliyiz.”

Nasıl iletişim kurmalı?

Çocuklarımız ile iletişimde tarzımız ne? Kendinize veya çevremizdeki diğer yetişkinlere söylense çok bozulacağımız, gururumuzun kırılacağı sözleri çocuklarımız küçük, nasıl olsa kaldırır diyenlerden misiniz?
Yasemin Sungur bu soruları kendimize sormamız gerektiğini belirtiyor ve şöyle diyor: “Çocuğumla bir türlü iletişim kuramıyorum diyorsanız, bir gözlemleyin lütfen, iletişim kurmaya çalıştığınızda, konuşan mısınız, dinleyen mi? Anlaşılmak için mi, anlaşmak için mi konuşuyorsunuz? Anlamak için mi, anlatmak için mi iletişim kuruyorsunuz? Öğrenmek için soru mu soruyorsunuz, sorguluyor musunuz? Anlamak için dinlemiyorsak, sorgularız, ders veririz ve engel yaratırız. Çocuklarımız birkaç denemeden sonra bizimle konuşmaktan vazgeçerler.”

İletişim sırasında ortaya çıkan tavrınızı, iletişim dilinizi gözden geçirerek etkili iletişim için bugün bir adım atabilirsiniz. 
Birçok iletişim biçimi var: Uyaran, öğüt veren, emir veren, yönlendiren, nutuk çeken, sınayan, sorgulayan, kapatan, tehdit eden, alay eden, öven, öğreten, yorumlayan, analiz eden, güven veren, duygularını paylaşan... Bu iletişim biçimlerinden sadece birkaçı.. Yanlış biçim tercih edildiğinde iletişim hataları ile karşı karşıya kalınıyor.

Çocuğumuzu anlamadan geliştirdiğimiz iletişim dilimiz, bazı sonuçlara sebep olur:   * Bizimle konuşmalarını engeller *Savunmaya geçirir   * Kavgacı yapar, karşı saldırıya geçirir *Yetersiz olduklarını düşündürür *Küstürür, kızdırır * Kendilerine güvenilmediğini hissettirir *Anlaşılmadığını hissettirir *Kendisine değer verilmediğini hissettirir.

ANNE;
 “Bu konuda konuşmak ister misin?” (seni dinlemeye hazırım mesajı)
 “Bu konuda ne hissediyorsun?” (seni anlamaya hazırım mesajı)
“Ayşe’nin de senin gibi eğlenerek oynaması için bir yol olmalı?” (senin düşüncelerin ve çözümlerin benim için önemli, düşüncelerini merak ediyorum)

kaynak:bebekvecocuk.milliyet.com.